حرف های دل یک جوون ایرونی

این روزها کم تر کسی است که از افتتاح برج میلاد با خبر نباشد.قرارشده این برج از این پس نمادی باشه از پایتختی مدرن(البته این نظر آقایونه نه نظر من).تا اونجایی که شنیده م مبلغ ورودی برای برج 17تا بیست هزار تومن اعلام شده تا حتما این هم معیاری باشه برای تشخیص مرفهین بی درد با فقیران پر درد.اما به نظر من و آقایون بزرگترین انگیزه برای کشوندن مردم به بالای برج میلاد دیدن تهران از بلند ترین نقطه اون میتونه باشه که حتما منظره ی زیبایی رو از یک پایتخت مدرن در پیش روی انسان قرار خواهد داد.خدا نصیب عاشقان بکند.این چند روز در اثر شنیدن حرف و حدیث هایی از این نماد مدرن شدن تهران(البته به گفته آقایون)نگاهم به برج میلاد متفاوت شده بود و وقتی چشمم به برج می افتاد می دیدم اصلا دیدن تهران از اون بالا 17 هزار تومن نمی ارزه و هیچ انگیزه ای برای رفتن به اون بالا در من وجود نداره.

درست همین چند روزی که خبرهای برج میلاد و افتتاحش روی تموم نشریات و روزنامه ها قرار داشت خدا توفیق داد و برای اولین بار در این حضور بیش از یکسالم در تهران رفتیم ولنجک، کهف الشهدا زیباترین و قشنگ ترین جای تهران(البته به نظر خودم)قطعه ای از بهشت درپایتختی مدرن(البته به نظر خودم) جایی که حتی از برج میلاد هم بلند تر بود.

اين تصوير، حضرت آقا را در حال خروج از کهف الشهدا پس از انجام اعمال عبادي ليله الرغائب ۸۵ نشان مي‌دهدحضرت آقا شب را در کنار شهدا گذرانده بودند. لازم به ذکر است نام اين غار برگرفته از آيه شانزدهم سوره کهف است.

راه خاکی کهف الشهدا

اینقدر در این پایتخت مدرن دل مشغولی و خستگی و کسلی به انسان فشار میاره که وقتی به بهشت میرسه(کهف الشهدا)دلش نمیخواد به این پایتخت مدرن حتی برای لحظه ای فکر کنه چه برسه رغبت به بازگشت پیدا کنه.خلاصه وقتی از این کهف سرازیر میشی بری پایین و به پایتخت مدرن قدم بگذاری انگار سیصد سال خواب بودی اما خودت بی خبری. حالا که دارم از این نماد پایتخت معنوی(به نظر خودم)به سمت پایتخت مدرن می روم به بیچاره قالیباف فکر میکنم که می خواهد چطور مرا به بالای نماد پایتخت مدرنش بکشاند در صورتی که من در کهف الشهدا نه تنها تهران را در زیر گامهایم میدیدم بلکه نماد پایتخت مدرن قالیباف هم در بلندی با نماد پایتخت معنوی من کم آورده بود.اگر زمانی نیاز باشد برای دیدن تهران در کهف الشهدا 100 هزار تومن هم پول بدهم می دهم چون دیدن تهران از اون بالا کم ترین چیزیه که به من میدن.آنها که آخرت را بخواهند خدا دنیا را هم به انها خواهد داد.

یاحق.

---------------------------------------------------------------

پی نوشت:

۱- لازمه عرض کنم بنده مثل هر جوون ایرونیه دیگه برج میلاد رو باعث افتخار ایران و ایرانی می دونم و اعتقاد دارم کسی که به این همه هوش و توان جوون ایرونی احترام نگذاره احمقه، احمق!!!!!!.اما بحثی که من با این آقایون دارم اینه که آیا برای دیدن تهران از کهف الشهدا به اندازه یک صد هزارم برج میلاد تبلیغ کردید؟من خیلی مایلم بدانم قالیباف کهف الشهدا را چه نمادی برای پایتخت مدرنش میداند!!!!!!!!!و به نظر شما مدیریت پایتخت مدرن هنوز هم به قالیباف اجازه می دهد برای برادرش گریه  کند؟!!!!!!!!!!!!!!!

۲-به امید روزی که همه بفهمند بسیجی بودن در جنگ کار سختی نیست اما بسیجی ماندن بعد از جنگ کاری بی نهایت سخت است.